Para Unha Historia Do Cinema Galego. De Illas E Sereas

'para unha historia do cinema en lingua galega, 1, 2 e 3' é a probafáctica do noso 'desexo de comunidade' tal e coma jacques rancièreobserva determinados acontecementos contemporáneas que queren ocupar a esfera pública, evitar o seu aniquilamento.
e a creación, en calquera soporte, linguaxe ou formulación, é un deses acontecementos. mais tamén constata a existencia da devandita?comunidade electiva?, na feliz distinción de maurice glanchot, quenos leva a considerar o cinema en lingua galega como un deses?momentos estelares? da cultura de noso en que o fai propio parapartillar coa humanidade unhas obras nas que o real, o maxinario e omodo de contalo nos configuran. a serea é esa imaxe que guía a sortedo vaixel no mascarón de proa, é a cariátide voandeira que exhibe osseos na capela do salvador da catedral de santiago, é a esfinxe decabelos alados que castelao soñou como escudo de galiza canda o lema?denantes mortos que escravos?, é a seresa que se fundiu cun lobo dailla lobeira e dela emerxeron as rendas de camariñas, a que se uniu ao cabaleiro de roncesvalles e deu orixe á saga dos mariño, navegantesaté mais aló de chile, a que chega de lonxe mais nunca é estranxeira.desexo de seras e, xa que logo, esa seiva no noso imaxinario que nosfai ir alén e mar o cinema en lingua galega. aínda que no luscofusco a figura deveña ambigua, por veces ríspeta e ameazadora, nós imostermar sempre desa lanchiña de papel onde os filmes poidan, contravento e marea, navegar de illa en illa. unha presada de investigadoras e investigadores de diferentes xeracións e con miradas distintas, dogrupo de estudos audiovisuais e tamén de fóra, tecemos este relato aoredor dun mundo que se chama cinema á marxe de servidumes académicas e dende a crítica aos modos obsoletos de pensar nas películas.