Zanim zasne | Ewa Penksyk-Kluczkowska

Christine budzi sie co rano w obcym lózku u boku obcego mezczyzny. W lustrze widzi twarz nieznajomej kobiety, duzo starszej od niej. I co rano sie dowiaduje, ze to jej twarz, jej maz, jej lózko. Ze przed dwudziestu laty na skutek wypadku stracila zdolnosc zapamietywania. Co rano przezywa wstrzas, co rano musi sie z nim godzic. Jej zycie wydaje sie tragicznie proste. Powoli jednak okazuje sie, ze ta prostota jest pozorna. Ze Christine ma na przyklad swojego neurologa, o którym nie wie jej maz, ze prowadzi pamietnik, dzieki któremu moze czesciowo zapelnic luki w pamieci. Kobiete zaczyna niepokoic jej calkowita zaleznosc od meza. Okazuje sie, ze ma jakies inne wspomnienia niz te, które co rano pieczolowicie maz odtwarza. Christine zaczyna stawiac nowe pytania – jak wygladal jej wypadek, dlaczego nie maja dzieci, co sie stalo z jej przyjaciólka. Im bardziej sie zbliza do prawdy, tym bardziej niewiarygodna sie ona staje.