Gramática da fantasía

Froito do interese pola literatura para nenos, nos anos sesenta Rodari percorreu as escolas italianas «para contar historias e responder as preguntas dos nenos. Porque sempre hai un neno que pregunta: Como é que se inventan as historias? Pregunta que merece unha resposta». A través do contacto directo co alumnado, Rodari observa, conversa e toma apuntamentos, intentando desentrañar os procedementos da arte de crear historias. Esta actividade será a base da súa obra teórica máis importante, Grammatica della fantasia (1973), que tomou forma nun encontro con docentes no que Rodari participou en 1972, invitado polo Concello de Reggio Emilia.

Tradução: Silvia Gaspar